Peter van der Sterre

^{Here, Gij doorgrondt en kent mij;
Gij kent mijn zitten en mijn opstaan,
Gij verstaat van verre mijn gedachten;
Gij onderzoekt mijn gaan en liggen,
Met al mijn wegen zijt Gij vertrouwd.}

^{Want er is geen woord op mijn tong,
Of zie , Here, Gij kent het volkomen;
Gij omgeeft mij van achteren en van voren
En Gij legt Uw hand op mij.}

^{Het begrijpen is mij te wonderbaar,
Te verheven, ik kan er niet bij.}

^{Waarheen zou ik gaan voor uw Geest,
Waarheen vlieden voor uw aangezicht?
Steeg ik ten hemel-Gij zijt daar,
Of maakte ik het dodenrijk tot mijn sponde-Gij zijt er;}

^{Nam ik vleugelen van de dageraad,
Ging ik wonen aan her uiterste der zee,
Ook daar zou uw hand mij geleiden,
Uw rechterhand mij vastgrijpen.}

^{Zeide ik: Duisternis moge mij overvallen,
Dan is de nacht een licht om mij heen;
Zelfs de duisternis verbergt niet voor U,
Maar de nacht licht als de dag,
De duisternis is als licht.}

^{Psalm 139}